หายไปนาน ไม่ได้ อัพเดท มีแต่เรื่องวุ่นๆ
วันที่จะบินมา ก็จัดกระเป๋าไม่ทัน มีกระเป๋า 8 ใบ แต่ ตอนหลังไปซื้อ Cabin Baggage มาสองใบให้บุญมากใบหนึ่ง เพราะตั้งใจว่า ตั้งแต่ออกจากบ้านก็จะไม่แบกอะไรไว้บนไหล่อีก เมื่อย
ดีมากๆ ไม่ต้องแบกไรให้เมื่อย
เช็คอินแล้วก็ ไปที่ อาคารต้อนรับ เค้าให้ไปอยู่ตรงห้องอะไรก็ไม่รู้ เพราะห้องต้อนรับผู้โดยสารอันเดิมเค้า ปรับปรุง อันที่มีอยู่เหมือนโรงแรม 3-4 ดาว
เราก็เลยไม่ทำไรมาก ไปช้อปปิ้งดีกว่า แล้วก็ไปขึ้นเครื่องเลย เป็นคนที่ 10 เพราะเค้าให้พ่อแม่ลูก เด็กๆ ขึ้นเครื่องก่อน
เครื่องออก รับประทานอาหาร อิ่มมากๆ แอร์ ชี เสริฟสุดๆ ขำแอร์ชีมีท่าทางการเสริฟ ตอแหลดี ชอบ
แล้วก็ก็เปลี่ยนเป็นเตียงนอน นอนทันที เพราะเหนื่อยจากการทำงานทั้งเช้า บุญมาก ดัน ปลุก บอกว่า ทีวีมีตลก ให้ดู บ้าจัง คนหลับไปแล้ว ตื่นมาอีกที คราวนี้เลยนอนไม่หลับเลย โกรธบุญมากเลย เลยบอกไปว่า ทีหลังอยู่บนเครื่องอย่าปลุกฉัน เพราะข้างบนเครื่องมันหลับยาก ถ้าหลับไปแล้วอย่าปลุก
ก็พยายามนอนต่อ แต่เครื่องบินมันส่ายๆ ไปมา เวียนหัวว่ะ ไม่ว่าจะบินมา ชั้นไหน ก็ตาม ต่อให้เลิศเฟิรส ก็มีอาการเดียวกัน
เลยขอ พานาดอล แอร์ ชีก็หายไปนานมาก มาอีกที ชีก็เอาพานาดอลมาให้ ใส่จานมีกระดาศาษรองถ้วยอย่างสวยงาม มีแก้วน้ำ และน้ำ หนึ่งขวดใส่มาบนถาดมีผ้ารองมาอีก
ค่ะ พานาดอล เจ้า กว่าจะมา
กินไปกินมา ทำตัวขี้เกียจ ก็ถึงกรุงเทพ
อยากเจอแม่มากๆ เลยรีบไปหยิบกระเป๋า ได้กระเป๋าเป็นคนแรกเลย คนไม่เยอะ
ออกมาเจอแม่ ดีใจมากๆ
เจอน้องชาย ตอนนี้มันไว้หนวดเครา หน้าเหมือน บินละดิน ย้ำ บินละดิน
ตกใจเหมือนกัน แต่เค้าก็ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน
กลับมาแจกของขว้ัญกันเฉพาะแม่กับน้องฉัน เท่านั้น เอากันไปคนละกระเป๋า
กลับมาบ้าน ดีใจที่ได้เจอแมว
อยู่บ้านกรุงเทพแสนสบาย อยากทานอะไร บอกแม่ แม่ทำให้ได้ทันที
เร็ว กว่า บัทเล่อ ฝรั่งอีก
เอาอะไร เวลาไหน เอาได้หมดเลย จนเกรงใจ เราเลยให้เงินแม่ไปใช้
แม่จะได้ไปซื้ออะไรสวยๆ เลิศๆ
แม่ก็อยากทำทุกอย่างให้เรา เพราะแม่รักเรา
เราเห็นแม่ แข็งแรงทำโน่นนี่ได้ เราก็มีความสุข
บอกน้องว่า ถ้าแม่ไม่อยู่กับเรา เราคงเป็นหมาหัวเน่า ทำไรไม่เป็นเลย
น้องฉันจะโชคดีกว่า เพราะ วันๆ ไม่ต้องทำไรเลย อะ
เป็นคุญชายจริงๆ เค้าชอบแบบนั้น
ฉันอยู่ออส ยังลำบากกว่าเลย
ไว้จะเล่าให้ฟังอีกนะ เรื่องการไปเมืองกาญจน์ กับ ไปอยุธยา
อยากอยู่บ้านนี้ แต่เปิดประตูออกมาเป็น นครซิดนี่ย์ อะ แต่มันคงเป็นไปไม่ได้
วันที่จะบินมา ก็จัดกระเป๋าไม่ทัน มีกระเป๋า 8 ใบ แต่ ตอนหลังไปซื้อ Cabin Baggage มาสองใบให้บุญมากใบหนึ่ง เพราะตั้งใจว่า ตั้งแต่ออกจากบ้านก็จะไม่แบกอะไรไว้บนไหล่อีก เมื่อย
ดีมากๆ ไม่ต้องแบกไรให้เมื่อย
เช็คอินแล้วก็ ไปที่ อาคารต้อนรับ เค้าให้ไปอยู่ตรงห้องอะไรก็ไม่รู้ เพราะห้องต้อนรับผู้โดยสารอันเดิมเค้า ปรับปรุง อันที่มีอยู่เหมือนโรงแรม 3-4 ดาว
เราก็เลยไม่ทำไรมาก ไปช้อปปิ้งดีกว่า แล้วก็ไปขึ้นเครื่องเลย เป็นคนที่ 10 เพราะเค้าให้พ่อแม่ลูก เด็กๆ ขึ้นเครื่องก่อน
เครื่องออก รับประทานอาหาร อิ่มมากๆ แอร์ ชี เสริฟสุดๆ ขำแอร์ชีมีท่าทางการเสริฟ ตอแหลดี ชอบ
แล้วก็ก็เปลี่ยนเป็นเตียงนอน นอนทันที เพราะเหนื่อยจากการทำงานทั้งเช้า บุญมาก ดัน ปลุก บอกว่า ทีวีมีตลก ให้ดู บ้าจัง คนหลับไปแล้ว ตื่นมาอีกที คราวนี้เลยนอนไม่หลับเลย โกรธบุญมากเลย เลยบอกไปว่า ทีหลังอยู่บนเครื่องอย่าปลุกฉัน เพราะข้างบนเครื่องมันหลับยาก ถ้าหลับไปแล้วอย่าปลุก
ก็พยายามนอนต่อ แต่เครื่องบินมันส่ายๆ ไปมา เวียนหัวว่ะ ไม่ว่าจะบินมา ชั้นไหน ก็ตาม ต่อให้เลิศเฟิรส ก็มีอาการเดียวกัน
เลยขอ พานาดอล แอร์ ชีก็หายไปนานมาก มาอีกที ชีก็เอาพานาดอลมาให้ ใส่จานมีกระดาศาษรองถ้วยอย่างสวยงาม มีแก้วน้ำ และน้ำ หนึ่งขวดใส่มาบนถาดมีผ้ารองมาอีก
ค่ะ พานาดอล เจ้า กว่าจะมา
กินไปกินมา ทำตัวขี้เกียจ ก็ถึงกรุงเทพ
อยากเจอแม่มากๆ เลยรีบไปหยิบกระเป๋า ได้กระเป๋าเป็นคนแรกเลย คนไม่เยอะ
ออกมาเจอแม่ ดีใจมากๆ
เจอน้องชาย ตอนนี้มันไว้หนวดเครา หน้าเหมือน บินละดิน ย้ำ บินละดิน
ตกใจเหมือนกัน แต่เค้าก็ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน
กลับมาแจกของขว้ัญกันเฉพาะแม่กับน้องฉัน เท่านั้น เอากันไปคนละกระเป๋า
กลับมาบ้าน ดีใจที่ได้เจอแมว
อยู่บ้านกรุงเทพแสนสบาย อยากทานอะไร บอกแม่ แม่ทำให้ได้ทันที
เร็ว กว่า บัทเล่อ ฝรั่งอีก
เอาอะไร เวลาไหน เอาได้หมดเลย จนเกรงใจ เราเลยให้เงินแม่ไปใช้
แม่จะได้ไปซื้ออะไรสวยๆ เลิศๆ
แม่ก็อยากทำทุกอย่างให้เรา เพราะแม่รักเรา
เราเห็นแม่ แข็งแรงทำโน่นนี่ได้ เราก็มีความสุข
บอกน้องว่า ถ้าแม่ไม่อยู่กับเรา เราคงเป็นหมาหัวเน่า ทำไรไม่เป็นเลย
น้องฉันจะโชคดีกว่า เพราะ วันๆ ไม่ต้องทำไรเลย อะ
เป็นคุญชายจริงๆ เค้าชอบแบบนั้น
ฉันอยู่ออส ยังลำบากกว่าเลย
ไว้จะเล่าให้ฟังอีกนะ เรื่องการไปเมืองกาญจน์ กับ ไปอยุธยา
อยากอยู่บ้านนี้ แต่เปิดประตูออกมาเป็น นครซิดนี่ย์ อะ แต่มันคงเป็นไปไม่ได้
